Charlie Kenton(Hugh Jackman) robot dövüşlerinde sorumsuz ve fevri davrandığı için genelde kaybeden eski boksörlerden biridir. birgün yıllardır görmediği çocuğunun annesinin öldüğünü öğrenir ve 11 yaşındaki veledi Max Kenton(Dakota Goyo) ı bir süre için yanına alır. çocuk, en az babası kadar robot-sever lakin çok daha fazla akıllı ve cesur çıkar.
iki saatlik filmin ilk yarısında çok sıkıldım. hatta filmi sevmediklerim kuşağına almayı kararlaştırdım. lakin Adam dövüşmeye başladıktan sonra işler değişti. zamanında Badr Hari maçlarını severek izleyen benin, bir kere daha boks izlemeye bayıldığı ortaya çıktı. Dakota Goyo ya bayıldım.. süper oyunculuk. (ps:dakota fanning de izlediğim en iyi çocuklardandır. dakota adında bi iş var dimek).. çocuk, oyunculuğe ile resmen koca Hugh Jackman fırlattı attı. büyümüşte-küçülmüş-erkeksi tavırları, küsmesi, sevinmesi, gaza gelmesi.. bravo diyorum. gerçekten harikaydı. Evangeline Lilly; lost u hiç izlemedim. bu kızı beğenmedim arkadaş. yüzü erkek gibi. oyunculuk yavan. adamın gözlerine bakamıyo bile.
ps: sexy beyaz kıyafeti içindeki, acımasız zeus kadını Olga Fonda öyle mi ya.. süperdi;)
arkadaş olmanın eğlenceli kısmından habersiz bir sınıfa transfer olan Beat lakaplı Mizorogi Biito, büyükbabası ve babası gibi kıyafet dizayn etmeye bayılaktadır. paylaşmayı, arkadaş olmayı ve eğlenmeyi tekrar keşfeden sınıf, Beat ın verdiği gazla kapanma kararı alan okulun son festivaline bir defile yetiştirir.
Wanda rolundeki Kei Tanaka nın Tohoshinki-nin Stand by U klibi yüzünden hastasıydım. filmde görmek ii oldu. -fazla çığırtkan japon- olmaması da güssel, filmde hiç kötü insan olmaması da. arkadaşlıklar, paylaşımlar güsseldi. defile ise eğlenceli. lakin film aman aman değil. konu japan drama bilenler için banel zaten. oyunculuklar konuşturmuyor. çekirdek çıtlatırken -çerez olarak- izlenebilir yani!
Hideo kendisini terk eden nişanlısı Nozomi nin adını bir airdoll(Doona Bae) a koyar ve onunla yaşamaya başlar. canlanan bebek, adam işe gidince yaşamı tanımaya, kendisininkini kurmaya başlar. lakin düz mantık, insanların dünyasında başa beladır.
elbetteki konu çok ilginç ve başarılı. lakin bebek japonya sokaklarını gezerken mest olan ben, irdelenen japon insanlalarını görünce yüzümü buruşturdum. japonyada kötü, ahlaksız insan yok demiyorum, ama ben orayı hayallerimdeki gibi, 6 günlük gezimde gördüğüm gibi seviyorum.. filmin en başarılı kısmı kesinlikle Junichi nin yarasının bantladığı scene lerdi. eden bulur ve düz mantığın kesim kümesi, süperdi!
filmde hayran kalacağım birşey yok, empati kuracağım durum yok, benzer insan manzaraları çık sokağa her yerde zaten. izlerken içime huzur dolmadı, ruhuma ilham gelmedi, aklım fikir üretmedi. so, arşivlemiyorum. ama bu kötü film demek değil. hatta çekimler, geçişler çok başarılı! İLGİNÇ KONU, HAYATIN DRAMATİK GERÇEKLERİ ve TOKYO cuğumun SOKAKLARI ilginizi çekiyorsa izleyin derims...
0 yorum:
Yorum Gönder