Perşembe, Temmuz 21, 2016

Fukuoka, Incheon, İstanbul

21 Temmuz 2016 Perşembe - 22 Temmuz 2016 Cuma

Tıngır mıngır hazırlanıp Fukuoka havalimanına gittim. Burada 5 saat geçirmem gerekiyordu. Telefondaki photoları ayarlayarak ve karaage, udon, patates kızartması yiyerek zaman geçirdim. Bu arada japonlar yemek yanında bira içmeyi cidden seviyorlar.

Uçuk iyiydi. Bu arada aktarmalı uçuşlarda verdiniz bagajı aktarma noktasında değil son durakta alabiliyorsunuz. uwwww, harika birşey. Yanıma sadece gece gerekecek şeyleri alıp koca valizi verdiğim için Incheon da konaklayacağım otele rahat gittim. Ayrıca transfer otobüsü de bedavaydı.

Incheon daki oteli sevdim. havalimanına yakın fiyat iyi oda ve yatak başarılı. bir tek wc ile duşun aynı yerde olması tuhaf geldi. halbuki türkiye de de öyledir. yeni evlerin hemen hepsinde wc ile duş aynı yerde. ama japonyada değil. o nedenle sanırım yadırgadım.

neyse sabahın köründe kalkıp havalimanına gittim ve samsung dükkanından level on kulaklığımı aldım... nihahahhaahhaha! aslında gereksiz bir alışverişti. ama kendime doğumgünü hediyesi aldım diyerek verdiğim paraya acımadım.

sonra ülkeme döndüm. eşşek gibi bir passport sırası vardı. akşama anca çıkarım diyodum ama sıra çok hızlı ilerledi ve metro ile şirinevler, şirinevler den taksi ile ev şeklinde yuvama ulaştım.

takside gelirken radyodan darbe hakkında bir haberi dinledim ve ağlamaya başladım. o kadar büyük bir üzüntü hissettim ki, kalbim sıkıştı. arada laf giydirsem ve ahlaki açıdan insanlarını bol bol eleştirsem de ülkemi seviyorum. kendi çapımda birşeyler daha iyi olsun diye çalışıyorum. çöplerimi ayırarak veriyorum, en ufak birşeyi sokağa atmıyorum, yanımda taşıyorum, prizlerde birşey bırakmıyorum, kurutma makinesi bilerek almıyorum, kimse olmasa bile biletsiz geçişler yapmıyorum, araba olmasada yeşil yanana kadar bekliyorum, akbil doldururken, alışveriş yaparken nezaket gösteriyorum, selam veriyorum selam alıyorum, yolda güleryüzle yürümeyi bile diğerlerine borç sayıyorum. diğer ülkelere gidiyorum, millet neler yapmış yapıyor, görüyorum. benim ülkemde ise olumlu şeyler yerine darbe oluyor. koca bir Ah!

Neyse! Aman aman mükemmel rahatlıkla lükslükte bir evim yok. ama şu bir gerçekki insanın evi gibisi de yok. Böylece bir japonya yolculuğum daha bitmiş oldu. Sonrakinde görüşmek üzere :-)