Cumartesi, Temmuz 16, 2016

Kyoto Inari Kinkakuji Tenryuji

16 Temmuz 2016 Cumartesi

fushimi inari taisha
bir önceki gelişimde neden görmediğimi hatırlamadığım inari jinja yı bugün nihayet gördüm. ana jinjadan sonra dağın tepesine 1 saat kadar yürüyerek, bu arada bir sürü doori den geçerek ilerliyorsunuz. kyoto ya özgü deli sıcakta yorucu bir yolculuk lakin değiyor mu, evet!

bugun otelden saat 10:00 da çıktım. ryokan ı terk etmek kolay değil tabi :-) bu durumda inari jinja da saat 11-12 arası yürüyorumdur. şimdi komik olan duruma bakalım. yürüme sırasında önümde photo çeken veya çektiren turistler belirdi sık sık. onları görünce yavaşladım ve bir pose luğuna durdum. sonrada yürüdüm gittim. arkamdan "no no no pleaseeeee" benzeri sesler eşliğinde. be akıllım turist, madem inari jinja ya photo için gelicen bi zahmet poponu kaldırda erken bir saatte gel, günün ortasında değil. ek olarak dağın tepesine 1 saatlik yol var. sen yürüdükçe kişi sayısı azalıyo. yemiyo tabi o sıcakta o yokuşları çıkmak. madem photo için oralardasın no no no pleaseee şeklinde yalvarmalardasın, gene kaldır o poponuda yukarlara çık, insanların seyrekleştiği yerlerde şansını dene. keza ben kimselere yalvarmadan gayette şık photolar çektim tepelerde. bir diğer nokta ise, turistin photo çekmesini görünce bekliyorum zaten. beğenmiyo "kollarını indir sağa git" gibi pose verdiriyo, bide onu beklicem yani. sen bu kafayla daha çokkk nonononoo plesseee diye dil dökersin...

inari jinja gidilmesi görülmesi gereken bir yer derim. bir daha gitmem. ama bir arkadaşım gidelim derse okay derim.

kinkakuji temple
bir önceki gelişimde bu temple a beni japon bir arkadaş getirmişti. giriş parasını ben ödemiştim. ısmarlama söz konusu değil yani. arkadaşım, "turistmiyim, ilk defamı görüyorum" tınlamadan yıldırım hızı ile gezdirip mekandan çıkarmıştı beni. içime çok dert olmuştu. doyamadan çıkmıştım templedan. işte bugun intikam günüydü...
tıngır mıngır bahçesinde yürüdüm. dünya photoğraf çektim. dükkanından da güssel bir çanta aldım. tam yukata giyince taşımalık olanlardan :-)
kinkakuji  kesinlikle görülmesi gereken bir yer. bir daha gitmem ama arkadaşım hadi derse okay derims. bu arada ginkakuji ye aşık olduğumu. oraya defalarca kez gidebileceğimi hatırlatayım.

sonra arashiyamadaki tenryuji emple görmeye gittim. burası temple + garden şeklinde sunuluyor. temple içindeyken japon bir amca benim bol bol photolarımı çekti. itiraf edeyim bugunde bir başka güsseldim hani. hahahahahaha  sonra korean lı bir kız ve kucağında tatlış bir bebiş bulunan kız kardeşi  ile tanıştım. hızlıcana arkadaş olduk.

bugun gezerken turistlerin bacaklarının mahvolduğunu gördüm. sinkeler çatır çutur yemişler bunları. iri iri yaralar var bacaklarda. ya onların gittikleri yer neresiyse ben heüz gitmedim. ya da akıllıyım giderken şortla değil eşofmanla gittim.

tenryuji ye bir daha gitmem , arkadaşım hadi derse; eh, bir düşünürüm.

güssel günün ardından biricik aşkım yadobashi binasına girip dün gözümün kaldığı pahalı küpeleri yıldırım hızıyla aldım. niyetim bu akşam da gion matsuri mekanlarını gezmekti. ama diğer yandan çamaşır da yıkamalıydım. ryokan da kalıp yayılmaya karar verdim.

sonra gazetelere baktım. amanın ülkemde neler olmuş neler. üzüldüm. millet burda 10 numara ışık yapmış yatarken ipini çekiyosun sönüyo. ipin ucuda karanlıkta görünür şekilde fosforlu. bir yarabandı yapmış, 10 numara. onu bile düşünmüş daha iyi nasıl yaparım diye. millet zaten yapmış yapacağını. artık yaptığını aşma peşine düşmüş. ister istemez kıyaslıyosun, sonucu görüp ah ah diyorsun. iyisiyle kötüsüyle seviyorum ülkemi. inşallah herşey düzelir...
ps: buraya daha başka şeylerde yazdım. ama sonra sildim. şikayet etmenin, birilerine bikbik demenin yeri değil burası. ek olarak herkes değişmeye gelişmeye kendinden başlamalı...