Çarşamba, Temmuz 13, 2016

Takayama Shirakawago Kanazawa

13 Temmuz 2016 Çarşamba

Dışarı bir çıktım, deli yağmur yağıyor. Japonya'nın yağmurları güssel ve rüzgar esmediği için şemsiyenin altında kaldığınız sürece sorun yok. Önce Takayama Jinja yı buldum. O güsselim koyu renkli eski tahtanın yağmurla bütünleşen kokusunu içime çektim, lakin içine girmedim. Çünkü henüz açılmamıştı (08:45 de açılıyor). Sonra önünde kurulan morning markets arenayı (jinja mae) gezdim. Yaşlıcık amca ve teyzeler bahçelerinden topladıkları bir miktar sebze ve meyveyi getirmiş sabahın köründe (evet 6 gibi başlıyorlar) satıyorlar. 120 yene 1 elma, 100 yene 1 şeftali aldım. Pahalı mı değil misini boşverin, elmanın çekirdekleri beyazdı ve yeniliyordu, tadı muhteşemdi. Şeftalin kokusunu ise size anlatamam. Evet 1 adet şeftali ama ne şeftali!!!

Sonra old town a geçtim. "Ichi no machi" de daha önce yürümüştüm (shiroyama koen e giderken). bu sefer "ni no machi" ve "san no machi" de yürüdüm. Sabahın erken saatleri olduğu için dükkanlar kapalıydı, aralıksız yağan yağmurdan dolayı çoraplarım ıslanmaya başlamıştı. Old town, eski japon evlerinin sıralandığı sokaklardan oluşuyor. Bu evlerin çoğu şuan dükkan olmuşlar. Bu arada Yasugawa street üzerindeki köprüde iki adet dehşet komik, başarılı, tatlı heykelcik var. buraya gelirseniz onları görmeyi unutmayıns. Ek olarak jinja mae nin orada da bir samurai heykeli var.

otele dönüp meyveciklerimi yedikten ve biraz takıldıktan sonra check out yapıp shirakawago ya vardım. bu arada takayama da kaldığım otel acayip şıktı. dekorasyon fikri vermesi için bol bol photo çektim :-) otobüs beklerken dayamadım, "hida beef bun" aldım yedim. her zamanki gibi harikaydı. bir de rice cracker aldım. iyi bir snack.

shirakawago, daha önceki gezimde planlamama rağmen zamansızlıktan gezememiştim. otobüsten inip coin locker kullanarak valizimden kurtuldum. sonra tourism info dan harita aldım. ortam gayet iyi organize edilmiş, harita iyi. yürümeye başladım. önce sallanan ince bir köprüden geçtim ve etraftaki evlerin photolarını çeke çeke ilerledim. içlerine girmeyi tercih etmedim. açıkcası; bir üşeniyorum, iki içerlerde bunalıyorum. takayama gibi burası da çinliler tarafından işgal edilmiş. ek olarak bol bol korean gruplar var. 4 yıl önce yoktu bunlar yahu. öhöm neyse! etrafta çok güssel çiçekler olduğu için shiroyama viewpoint e çıkarken bol bol photo çekmeye devam ettim. shiroyama view pointten koca shirakawago yu görüyorsunuz. biraz daha eylendikten sonra dönüşü shiroyama view pointten road 156 ya inen nature trail wayden yaptım. etrafta "aman ayı" var tabelası yok. yihuu. zaten 5-7 dakikalık bir iniş. dönüşte gözüm yemek yiyebileceğim bir yerler aradı. nedense çok iştahlıyım bugün. buradaki eski evlerin çoğu yiyecek satıyor ama mönüler japonca, yada mönü içerde dışarda birşey yazmadığı için dükkan ne satıyo bilmiyosunuz.  bir yerden geçerken içerde bir kase gördüm, hemen içeri girdim. tahmin ettiğim gibi. dışarda romanji veya english hiç birşey yazmamasına rağmen burası bir udon - soba lokantası. sonunda hida beef soba ma kavuştum. aslında utanmadan bir de hida beef udon yerdim ama pahalı, 1200 yen.

shirakawago ya 11:50 otobüsüyle geldim (12:57) ve tıngır mıngır gezip, yemek yememe rağmen gezim 15:55 de bitti. yani 3 saatte. otobüs biletim 17:30 a idi. lakin rica ettim okay dediler ve erkenden kanazawaya vardım.

ps: shirakawago ya gittiğim için, takayama - hida folk village e gitmeye gerek duymadım.